Ο John Eccles, ο μεγάλος νευροφυσιολόγος γεννήθηκε στη Μελβούρνη της Αυστραλίας στις 27 Ιανουαρίου 1903.

Ο John Eccles, ο μεγάλος νευροφυσιολόγος γεννήθηκε στη Μελβούρνη της Αυστραλίας στις 27 Ιανουαρίου 1903. Μεγάλωσε με τις δύο αδερφές του και τους γονείς του, William and Mary Carew Eccles, που ήταν εκπαιδευτικοί και σε αυτούς οφείλει το μεγαλύτερο μέρος της εκπαίδευσής του.

Αρχικά, φοίτησε στο Warrnambool College και κατά το τελευταίο έτος της εκπαίδευσής του, στο Melbourne High School. Στην ηλικία των δεκαεπτά ετών, κέρδισε μια υποτροφία για ιατρικές σπουδές στο Melbourne University, απ’ όπου αποφοίτησε με βαθμό Άριστα το 1925. Επίσης, την ίδια χρονιά, κέρδισε μία ακόμη υποτροφία στο Magdalen College, Oxford University και έλαβε το Doctor of Philosophy το 1929.

Το 1939, ο Eccles επέστρεψε στην Αυστραλία και εργάστηκε πάνω στη στρατιωτική έρευνα κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Μετά τη λήξη του πολέμου, αναγορεύτηκε Καθηγητής στο University of Otago, στη Νέα Ζηλανδία και στη δεκαετία 1952-1962 εργάστηκε ως καθηγητής στο Australian National University. Ο  Αυστραλιανός νευροφυσιολόγος John Eccles, στον οποίο απονεμήθηκε το βραβείο Νόμπελ Ιατρικής ή Φυσιολογίας το 1963 για το έργο του πάνω στους συνδέσμους των νεύρων, εισήγαγε για πρώτη φορά μικροηλεκτρόδια (microelectrodes) στα νευρικά κύτταρα του κεντρικού νευρικού συστήματος και κατέγραψε τις ηλεκτρικές απαντήσεις που απορρέουν από διεγερτικές και ανασταλτικές συνάψεις. 

O Eccles ονόμασε ‘psychon’(ψυχών) τη νοητική μονάδα που αντιπροσωπεύει μια ενιαία συνειδητή εμπειρία και τις βασικές νευρικές μονάδες του εγκεφαλικού φλοιού ‘dendrons’(δενδρώνες),  υποστηρίζοντας ότι καθένας από τους 40 εκατομμύρια δενδρώνες συνδέεται με αυτήν την τη νοητική μονάδα. Στη περίπτωση συνειδητών πράξεων και σκέψεων, οι ψυχώνες δρουν επί των δενδρώνων και στιγμιαία αυξάνουν τη πιθανότητα της ενεργοποίησης επιλεγμένων νευρώνων(neurons).Στη περίπτωση της αντίληψης συμβαίνει η ακριβώς αντίστροφη διαδικασία. Το έργο του Eccles επιχειρεί να απαντήσει σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο η σκέψη και η ύλη αλληλεπιδρούν.

Ο άνθρωπος που έβαλε τον ακρογωνιαίο λίθο της σύγχρονης νευροφυσιολογίας υποστήριζε θερμά την αρχαία θρησκευτική πίστη ότι, οι άνθρωποι αποτελούνται από μια μυστηριώδη σύνθεση ύλης και άπιαστου πνεύματος. Καθένας από εμάς είναι μια ενσωμάτωση ενός άϋλου σκεπτόμενου και διορατικού εαυτού, που εισχώρησε στον υλικό νου μας κάποια στιγμή στη διάρκεια της νηπιακής ηλικίας. Αυτό το πνεύμα μέσα στο σώμα είναι υπεύθυνο για όλα αυτά που μας ξεχωρίζουν σαν ανθρώπους. Η πνευματική παρουσία του ανθρώπου, λέει ο Eccles ασκεί μια υποψία υλικής επιρροής στον εγκέφαλο, τόση ώστε να ενθαρρύνει ορισμένα νευρόνια να ενεργοποιηθούν και άλλα να παραμείνουν σιωπηλά. Προχωρώντας μάλιστα θαραλλέα σε αυτό που οι περισσότεροι επιστήμονες θεωρούν σαν τη χειρότερη αίρεση, ο Eccles βεβαιώνει ότι ο άϋλος εαυτός επιζεί και μετά το θάνατο του υλικού νου.

Το ερευνητικό έργο του  Eccles στο τομέα της νευροφυσιολογίας συνοδεύτηκε από πλείστες τιμητικές διακρίσεις και βραβεία. Συγκεκριμένα, τo 1958 έλαβε το  ‘Knight Bachelor’ και το 1963 το ‘Australian of the Year Award’, την ίδια χρονιά που κέρδισε και το βραβείο Νόμπελ. Ένα χρόνο μετά, το 1964, αναγορεύτηκε επίτιμο μέλος του American Philosophical Society και το  1966 μετακινήθηκε στις Η. Π. Α για να εργαστεί στο Institute for Biomedical Research του Chicago.

Το 1928, παντρεύτηκε την Irene Frances Miller και απέκτησαν εννέα παιδιά. Μετά το διαζύγιό του το 1968, παντρεύτηκε την Helena Eccles, που είναι γιατρός στο Charles University και νευροφυσιολόγος.

Ο Sir John Eccles απεβίωσε στις 2 Μαΐου 1997.