Ο Thomas Hunt Morgan, διάσημος γενετιστής και εμβρυολόγος γεννήθηκε στις 25 Σεπτεμβρίου 1866 στο Lexington, Kentucky των Η.Π.Α και ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Charlton Hunt Morgan.

Φοίτησε στο University of Kentucky και ήταν ο μόνος που βραβεύτηκε με Bachelor in Science το 1866. Στη συνέχεια, αφού ακολούθησε ένα καλοκαίρι στο Marine Biology School in Massachusetts, ξεκίνησε ανώτατες σπουδές στη ζωολογία στο νεοιδρυθέν (τότε) Johns Hopkins University, το πρώτο Αμερικάνικο ερευνητικό Πανεπιστημιακό ίδρυμα. Μετά από δύο χρόνια ερευνητικής προσπάθειας με τον μορφολόγο William Keith Brooks και έχοντας  άπειρες δημοσιεύσεις στο ενεργητικό του, ο Morgan ήταν ικανός να λάβει το master of science από το State College of Kentucky και μια πλήρη υποτροφία. Έπειτα, κατά τη διάρκεια 1889-1890 ο Αμερικανός γενετιστής ολοκλήρωσε τις θέσεις του πάνω στην εμβρυολογία των θαλάσσιων αρθρόποδων στο Marine Biological Laboratory στο Woods Hole, Massachussetts, στη προσπάθειά του να εξακριβώσει τη σχέση αυτών με άλλα αρθρόποδα. Βασιζόμενος στη δημοσίευση αυτών των αποτελεσμάτων, έλαβε τη διδακτορική του διατριβή το 1890 από το Johns Hopkins University και επίσης βραβεύτηκε με την Bruce Fellowship in Research, μια υποτροφία που του έδωσε τη δυνατότητα να ταξιδέψει στην Ευρώπη, στη Τζαμάϊκα, στις Μπαχάμες και να επεκτείνει την έρευνά του.

Το 1891, αναγορεύτηκε Καθηγητής Βιολογίας στο Bryn Mawr College, όπου και παρέμεινε μέχρι το 1904 και κατόπιν αναγορεύτηκε Καθηγητής Συστηματικής Ζωολογίας στο Columbia University της Νέας Υόρκης. Εκεί, παρέμεινε μέχρι το 1928 και στη συνέχεια διετέλεσε Καθηγητής Βιολογίας και Διευθυντής του Institute Technology της California.
O Thomas Morgan, που θεωρείται θεμελιωτής της σύγχρονης γενετικής, αν και αρχικώς είναι πολέμιος της φυσικής επιλογής και της χρωμοσωματικής θεωρίας της κληρονομικότητας, μέχρι το 1910, κατόπιν ανακαλύπτει τον γενετικό ανασυνδυασμό (crossing over) μεταξύ δύο ομολόγων χρωμοσωμάτων στη μύγα Drosophila Melanogaster, επινοεί τη χαρτογράφηση των χρωμοσωμάτων και συμπεραίνει ότι τα γονίδια ακολουθούν το ένα το άλλο πάνω στα χρωμοσώματα, αποδεικνύοντας ότι η ποικιλομορφία οφείλεται σε μεταλλάξεις. Ακόμη, συμπορεύεται για λίγα χρόνια με το κίνημα του ευγονισμού (1910-1920), από το οποίο τελικώς αποχωρεί. Ο Morgan βραβεύεται το 1933 με το βραβείο Nobel Ιατρικής και Φυσιολογίας για την ανακάλυψη του ρόλου των χρωμοσωμάτων στη κληρονομικότητα. Επιπροσθέτως, αναγορεύτηκε Foreign Member of the Royal Society of London το 1919 και τα έτη 1924 και 1939 έλαβε το Darwin Medal και το Copley Medal of the Society. Ακολουθούν πολυάριθμες διακρίσεις σε ποικίλες επιστημονικές οργανώσεις και παράλληλα υπηρετεί ως President of the National Academy, President of the American Association for the Advancement of Science. Τέλος, το 1932 διετέλεσε πρόεδρος του “The Sixth International Congress of Genetics in Ithaca της Νέας Υόρκης.

O Morgan παντρεύτηκε το 1904 τη Lilian Vaughan Sampson, που ήταν φοιτήτρια στο Bryn Mawr College και απέκτησαν ένα γιο και τρεις κόρες.
Πέθανε στις 4 Δεκεμβρίου 1945.